چرا هیترهای مورد استفاده در گزبوها از کار میافتند (و چگونه آن را حل کردیم)
اگر تا به حال از هیترهای سقفی با توان ۱۵۰۰ وات برای گزبوهای خود استفاده کردهاید، میدانید که چه احساسی دارد؛ یعنی گرمای لذتبخشی که به شما اجازه میدهد در دماهای پایین، از فضای بیرونی خود لذت ببرید. اما مشکلی نهفته در این هیترها وجود دارد.
اکثر این هیترها از فناوری مادون قرمز برای انتقال گرما استفاده میکنند. خود عنصر گرمایشی معمولاً مشکلی ندارد، اما مشکل واقعی زمانی شروع میشود که سیمها به لوله کوارتز متصل میشوند.
مسئله اینجاست که گرما فقط به سمت پایین نمیرود؛ بلکه در امتداد سیمها به عقب نیز منتقل میشود. اگر اتصال در آن نقطه ضعیف باشد، عایقبندیها شروع به ذوب شدن میکنند.
تله «هیترهای ارزان»
در هیترهای ۱۵۰۰ واتی، نقطه اتصال فیلامنت تانگستن به سیمها بسیار داغ میشود. بسیاری از هیترهای ارزان قیمت سعی میکنند از مواد ضعیف برای عایقبندی استفاده کنند؛ این مواد در نهایت خراب شده و ترک میخورند. وقتی این اتفاق میافتد، خطای الکتریکی ایجاد میشود. این مشکلی رایج در هیترهایی است که طبق استانداردهای حرفهای ساخته نشدهاند.
چگونه ما این مشکل را حل میکنیم
ما فقط سیمها را پوشانده و امیدوار به بهترین نتیجه نمیشویم؛ بلکه از عایقهای مناسب و مواد با دوام برای اتصال سیمها استفاده میکنیم. این کار باعث ایجاد یک مانع هواپزیر میشود؛ با جلوگیری از ورود اکسیژن به نقطه اتصال، از اکسیداسیون سیمها جلوگیری میشود.
همچنین، از آنجایی که این هیترها در گزبوها قرار دارند، با رطوبت و تغییرات دمایی مداوم مواجه هستند؛ بنابراین یک عایقبندی محکم تنها راه جلوگیری از خرابی هیتر در طول فصل است.
نکاتی که باید در نظر داشته باشید
البته، این روش هم معایبی دارد؛ زیرا به دلیل محکم بودن عایقبندی، سیمها سفتتر میشوند. در هنگام نصب، سیمها را خیلی خم نکنید؛ اگر این نقطه اتصال خراب شود، شیشه میتواند ترک بخورد و دوباره به همان وضعیت اول برمیگردیم.
ما از توان ۱۵۰۰ وات استفاده میکنیم؛ زیرا این مقدار مناسبی برای تأمین گرمای کافی بدون فشار بیش از حد بر سیستم الکتریکی خانه است. اگر توان هیتر را بالاتر ببریم، مجبور خواهیم بود از سیمهای ضخیمتری استفاده کنیم تا از خرابی سیمها جلوگیری شود.