Stop met wachten op de oven: waarom infraroodlicht superieur is aan geforceerde ventilatie bij semi-fabrikatie
Als je ooit in een halfgeleiderlaboratorium hebt gewerkt, weet je hoe frustrerend het kan zijn om te wachten tot de hete lucht zich heeft verspreid. Het is een langzaam proces. Geforceerde ventilatie betekent eigenlijk dat je eerst de lucht opwarmt, daarna de kamers, en uiteindelijk – als je geluk hebt – het materiaal zelf. Het gaat erg langzaam, en in een productieomgeving met hoge druk voelt die vertraging als eeuwigheid.
Daar komt het gebruik van infraroodlampen in schone kamers om de hoek kijken. In plaats van de hele kamer op te warmen, stuurt het infraroodlicht energie rechtstreeks naar het gewenste gebied.
Het is een compleet ander gevoel.
Wanneer je overschakelt van een conventionele oven naar een infraroodapparaat, hoef je niet meer rekening te houden met de hele luchtvolume. Je kunt nu rechtstreeks het materiaal behandelen. De lampen bereiken hun werktemperatuur al na enkele seconden. Er is geen behoefte meer om te wachten tot een “opwarmcyclus” klaar is. Voor je team betekent dit dat de tijd die nodig is voor het verwerken van elke schijf wordt verminderd. Je kunt sneller beginnen met het verwerken van de schijven.
Maar er is wel een nadeel.
Omdat deze lampen veel energie genereren in een klein gebied, ontstaat er veel concentratie van warmte. Je kunt geen infraroodlamp zomaar in een ruimte plaatsen waar koele lucht moet zijn. Je moet ervoor zorgen dat je HVAC-systeem en ventilatie dit kan verwerken. Anders veroorzaak je alleen maar nog meer problemen.
Dan is er nog het probleem van de zuiverheid.
Ventilatoren zorgen er juist voor dat stofdeeltjes rondwaaien. Dat is precies wat je niet wilt hebben in een schone kamer. Infraroodlicht beweegt de lucht niet. Het is stil en schoon.
We zien het grootste voordeel in de stappen van harden, drogen en ontgassen. In plaats van te wachten tot de kamer “verzadigd” is, bereikt het infraroodlicht het materiaal onmiddellijk. Het is efficiënt en snel. Voor bedrijven die proberen meer schijven per tijd te verwerken zonder kwaliteit te verliezen, is dit meestal de eerste stap die ze ondernemen.